واپسین سلولهای دلم را لرزاند
اندیشیدم این باد سرد سهمگین حاصل جمع آرزوهای بر باد رفته است
که در پهنه آ سمان دلبری میکند ..
گاهی به آسمان نگاه کن
آن باد سرد نسیم نیست
آرزوهای برباد رفته عاشقی ست که در سلولهای آدمها می پیچد
چه باد سرد کشنده ستیز گری ....

نوشته شده در دوشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۶ساعت 9:52 توسط سمیرا |
برچسب:
نویسنده: آریا حبیبی